Moeder en Kind

De volgende schrijfsels, vaak geinspireerd vanuit het bijgevoegde beeld, zijn daardoor allen ontlokt uit mijn eigen geest.

Bij het aanschouwen van moeder en kind
Emoties en aldus geroerd raken
Blijken nooit eenvoudige zaken
M’n liefste lieve minnekind

Hoe kan ’t leven, hoe kan ’t zijn
Wat staat je te wachten op deez’ aard
Wordt het ’n verrassing die je klaart
M’n liefste lieve poppedein

Gletsjer.

Duidend naar de witte verte
Glanzend in de ochtendzon
Zoeken naar het pad der denken
Eenvoudiger te laten wenken
Naar de plek ’t aquavion
Sporen oudheid: het aperte

Schouwspel laat onttrekken
Aan ogen vol ongeloof
Naderbij bekeken
Geen grote deken
Maar onheilspellende kloof
Vol golvend ijs naar waterbekken

Magistraal gevoel der natuur
Waarin ‘t klein kan voelen
Fysiek is niets te meten
Enkel zien is weten
Verwachtingen van doelen
Bleek geenszins karikatuur

Overwinnen.

Glimmende glanzende gloed
Zijn het dromen die het voedt

Van heldendaad tot overwinnen
Uitstraling deelt aan zinnen

Prikkelingen sluist
Tot ongewisse indruist

Beelden krijgen emoties toebedeeld
Ieders visueel gedachtebeeld

Planmatig een onmogelijkheid
Weloverwogen wenselijkheid

Deelt het vrij in ‘t gevoel
Streven naar uiteindelijk doel

Valt er te tornen in materie
Onderdeel van het mysterie

Vragen naar waarom
Lijkt dom, dom, dom

Gevoelens niet te vangen
Is dat ’t verlangen

Enkel genieten door de ogen
Wordt kijkgenot; ‘t liefst weloverwogen!

Zero to Eight

Er zijn periodes
Onbestendigheid van geest
Vaker moet men denken
Hoe was 't toen geweest
’t Lijken erecodes

Maar wat als 't blijft knagen
Komt 't terug waarom 't gaat
En als dit niet wil lukken
Is het dan te laat
Loslaten: niet omkerende vlagen

Moet men blijven hechten
Aan emoties uit verschiet
Blijft enkel een remedie
Helpen doet dit niet
Steeds blijven vechten

Zo zwervend door de geest
En zwierend in 't bestaan
Al zwevend door de tijd
Steeds vaker, zij het heel bedeesd
't Kan; laat alles maar begaan

Samenspel.

Hoe kan het zijn
Enigszins vilein
Geheel in lijn

Hoewel tegendraads
Onmogelijke staat
Toch ’n onverlaat

Zoektocht uitgelicht
En dat in het zicht
Stoplicht

Mistig zoeken
Wie weet in boeken
Wâh lastig: vloeken

Tekenen van herkenning
Nimmer gewenning
Weer stremming

Wil 't wel lukken
Af en toe steeds bukken
Misschien maar drukken

Maar als dan
Het idee van
Als 'n blok: als één span

Staan voor hét ideaal
In echte taal
Scheppend en loyaal

Zonneboom.

Zonnenboom versus gloeien
Bloemen zien groeien
Kleuren die ons boeien

Maakt dit alles gelukkig of blij
In de context mogelijk vrij

Speelt het zich af in ’n buiten
Zouden de vogels er fluiten
Onze monden mogelijk tuiten

Het mysterie in lijn
Oh, wat voelt het klein

Vuur. Pastelkrijt op papier.

Water en vuur
Twee grote contrasten
Geeft lust dan wel lasten
Vast niet voor lange duur

Is het zoeken naar ’t juiste spel
Het lijkt te ontploffen
Erupties geven ballaststoffen
Gevoeligheid in reaktie te snel

Handen en steen.

Handen willen voelen
Kan leiden naar doelen
Die onvoorbereid
Gevoelens openrijt

Weerbarstigheid
Of besluitvaardigheid
Mogelijkheden te over
Soms even pover

Inzichten moeten groeien
Met de steen willen stoeien
Onoverkomelijk element
Leidt naar rendement

De geest raakt zo ontspannen
Een onderdeel van plannen
Het raken in extase
Men zichzelf zal verbazen

Dat is waar ik naar streef
Hopelijk eenieder aangeef
In begeleiding en inzicht
Die context in evenwicht